Uyanmanı Düşlüyorum
Ne sarsılmak düşmüyorum
Bir tek seni düşlüyorum
Kırmızılar gözüm aldı
Ben yine de bekliyorum
Gelseydin görürdün beni
Kendime hem geldim yeni
Özledim kesin ben seni
Uyanmanı diliyorum
Ne baharda ne yazdayız
Bir karmaşık ayazdayız
Gürültüyle yoğrulan biz
Sükunete niyazdayız
Bir kez kafiye kaçmasın
Deme anlam bozulmasın
Neden ısrar edersin ki
O ne derse çabuk yazın!?
2017.02.15
Bir Romandın Okudum
Gecenin gelmesiyle tam gün bitti sanarken
Ezilen ruha gelen sonraki günden müjde
Agresif tavırların gölgesinde yatarken
Giden gelmeyi bekler uzaklara bir ukde
Aklın tereddütlere karşı aldığı tavır
Sanma göz görmeyince unutulur çoğu şey
Abartıyla yaşamak ve istenene sabır
Karanlıklarda bizi anlaşılmaz kılan ney?
Okumakla bitmeyen bir romandın okudum
Sonlara gelemedim, ilk kısmı dahi yarım
Ağırlaştıkça yaşam huzura özlem duydum
Oluşan karmaşayı sorgularsan anlarım
Kulağımda o ezgi o besteyle yoğruldum
2017.02.10
Renk Katmazsan Gelecek
Baştaki karanlığı silen bir aydınlanma
Ve ilerlerken ufka gün hep ilerler sanma
Bazen bir gün geçse de doğmaz güneş dilersen
Ve bir çok şehri birden tek ekranda gören sen
Ya ardında gördüğün şeyi gerçek umarsan
Ne zaman anlarsın ki illüzyona kapılsan
Onun sanallığını ve karmakarıştığın
Kelime deryasında arka odalar aydın
Onlardan ışığını uzak tutma delirme
Bilmediğin yazgıya hemen tescil getirme
Önce geçmişe danış sana neler verecek
Sonra kendine danış zaman hep gecikecek
Ama sen bu geç kalış nöbetinde pişmanlık
Duymamış olacaksın duyurma da karanlık
Kararınca engele takılıp da pencere
Önündeki örtüyü sıyırmak atmak yere
Aydınlanınca zihin ne uzak diyarlara
Yolculuk etsen bile karışmaz yol, yok yara
Bu savaş bizi bizden alıp götürmeyecek
Her birimiz ölecek savaş galip gelecek
Sen örmezsen tarihi kendini örmeyecek
Pek siyah görünecek renk katmazsan gelecek
Uzadıkça Uzayan
Kurşundan silahların mermileri kurşundan
Altın ejderhaların elindeki diyardan
Ağlamadan ne hayal varsa tepip de geçmek
Sol içerde mazinin yükünü üstlenen kan
Aklın sorgusu elim ve yüküm taşınmaktan
Yaralardı ezelden taşan beni yaşatan
Öbür vuslata yavan bir yoldan ilerlemek
Sanki insanı ışıkmış hep o yola bağlayan
İki yolun laflarla tezatlandığı zindan
Şimdiden ortalığa bulaşan geçmiş zaman
O’gün rastladığım an şimdi bilmiyor bitmek
Uzadıkça uzayan artık sadece bir an
Deminlerden mustarip ıslak damarlarda can
Melankoli
Belki de melankoli,
Fırça darbeleri misali kabarık, ya da belki dalgalar gibi batık
ve saklanır içinde bir hasret
Hatta belki binlercesi, ama bizi kim suçlayabilir ki?
Neden sade bir ömür böyle konuşulur ki?
Nedensiz bir fırtınada amaçsız bir mürettebat
Ve iskelesiz bir sancak
Acaba bir kişi var mı onları durduracak
Sonra da "Siz ner'densiniz, siz kimsiniz?" soracak
Hani derler ya elleri moloz tozlarıyla bulanıklar ve emektar
dükkanlarında sefalet içinde yaşayanlar;
Yahut memurlar, yoksullar, açlar, susuzlar, su arayanlar,
Belki de sade vatandaşlar...
Başına devlet kuşu kondu diye, feleğin çarkı ona döndü diye,
Derler ya bu ona büyük ve hesaplanamaz derecede kıymetli bir hediye...
Bütün bu olanların bir sebebi var mı ki?
Kendin bilmeyen şair âlemi anlar mı ki?
Madem bir sancağımız ve bir iskelemiz var,
O zaman nasıl bir şey bu garip melankoli…
2015.01.17
İnanılması İmkansız
Boğulmanın zor olduğu sığ bir deniz dalgası
Elleriyle ovuşturup karanlık saçlarını
Lüle lüle o saçların dalgalıydı arkası
En az gerçek kadar ki sahteydi hatırası
Mutluluklar acaba denizlerde mi saklı
İnanılması imkansız ama söyleyen haklı
Rast gelinen hiçbir şey tutamaz anısını
Adın Geçer Korkarsın
Aman konuşma sonra seni dertli sanırlar
Belki laf arasında adın geçer korkarsın
Cehenneme çevrilir önce o tüm anılar
Devamında gülersin devamında ağlarsın
Eğer konuşacaksan şimdi konuşmalısın
Frenleme kendini yoksa sen de yanarsın
2015.03.08
Tarihe Zeval Olsun
Bir acayip haldesin de hele maksadın ne
İstemezsin anlamak ya canına kasdın ne
Taş misali şu kalbin derdin ne feryadın ne
Sona ermiş hayalin kimlerdensin adın ne
İnanma ahirine niyetin ne ahdın ne
Niye ağlarsın dostum neyi andın yâdın ne
Pek garip seni çözmek çözene helâl olsun
Lafın bitmesidir o artık sussun lâl olsun
Hem sen de zarar görme tarihe zevâl olsun
Ne ağırdır yaşamak soğusun zülâl olsun
2015.03.28