Uyanmanı Düşlüyorum

Ne sarsılmak düşmüyorum

Bir tek seni düşlüyorum

Kırmızılar gözüm aldı

Ben yine de bekliyorum

Gelseydin görürdün beni

Kendime hem geldim yeni

Özledim kesin ben seni

Uyanmanı diliyorum

Ne baharda ne yazdayız

Bir karmaşık ayazdayız

Gürültüyle yoğrulan biz

Sükunete niyazdayız

Bir kez kafiye kaçmasın

Deme anlam bozulmasın

Neden ısrar edersin ki

O ne derse çabuk yazın!?

2017.02.15

Bir Romandın Okudum

Gecenin gelmesiyle tam gün bitti sanarken

Ezilen ruha gelen sonraki günden müjde

Agresif tavırların gölgesinde yatarken

Giden gelmeyi bekler uzaklara bir ukde

Aklın tereddütlere karşı aldığı tavır

Sanma göz görmeyince unutulur çoğu şey

Abartıyla yaşamak ve istenene sabır

Karanlıklarda bizi anlaşılmaz kılan ney?

Okumakla bitmeyen bir romandın okudum

Sonlara gelemedim, ilk kısmı dahi yarım

Ağırlaştıkça yaşam huzura özlem duydum

Oluşan karmaşayı sorgularsan anlarım

Kulağımda o ezgi o besteyle yoğruldum

2017.02.10

Renk Katmazsan Gelecek

Baştaki karanlığı silen bir aydınlanma

Ve ilerlerken ufka gün hep ilerler sanma

Bazen bir gün geçse de doğmaz güneş dilersen

Ve bir çok şehri birden tek ekranda gören sen

Ya ardında gördüğün şeyi gerçek umarsan

Ne zaman anlarsın ki illüzyona kapılsan

Onun sanallığını ve karmakarıştığın

Kelime deryasında arka odalar aydın

Onlardan ışığını uzak tutma delirme

Bilmediğin yazgıya hemen tescil getirme

Önce geçmişe danış sana neler verecek

Sonra kendine danış zaman hep gecikecek

Ama sen bu geç kalış nöbetinde pişmanlık

Duymamış olacaksın duyurma da karanlık

Kararınca engele takılıp da pencere

Önündeki örtüyü sıyırmak atmak yere

Aydınlanınca zihin ne uzak diyarlara

Yolculuk etsen bile karışmaz yol, yok yara

Bu savaş bizi bizden alıp götürmeyecek

Her birimiz ölecek savaş galip gelecek

Sen örmezsen tarihi kendini örmeyecek

Pek siyah görünecek renk katmazsan gelecek

Uzadıkça Uzayan

Kurşundan silahların mermileri kurşundan

Altın ejderhaların elindeki diyardan

Ağlamadan ne hayal varsa tepip de geçmek

Sol içerde mazinin yükünü üstlenen kan

Aklın sorgusu elim ve yüküm taşınmaktan

Yaralardı ezelden taşan beni yaşatan

Öbür vuslata yavan bir yoldan ilerlemek

Sanki insanı ışıkmış hep o yola bağlayan

İki yolun laflarla tezatlandığı zindan

Şimdiden ortalığa bulaşan geçmiş zaman

O’gün rastladığım an şimdi bilmiyor bitmek

Uzadıkça uzayan artık sadece bir an

Deminlerden mustarip ıslak damarlarda can

Melankoli

Belki de melankoli,

Fırça darbeleri misali kabarık, ya da belki dalgalar gibi batık

ve saklanır içinde bir hasret

Hatta belki binlercesi, ama bizi kim suçlayabilir ki?

Neden sade bir ömür böyle konuşulur ki?

Nedensiz bir fırtınada amaçsız bir mürettebat

Ve iskelesiz bir sancak

Acaba bir kişi var mı onları durduracak

Sonra da "Siz ner'densiniz, siz kimsiniz?" soracak

Hani derler ya elleri moloz tozlarıyla bulanıklar ve emektar

dükkanlarında sefalet içinde yaşayanlar;

Yahut memurlar, yoksullar, açlar, susuzlar, su arayanlar,

Belki de sade vatandaşlar...

Başına devlet kuşu kondu diye, feleğin çarkı ona döndü diye,

Derler ya bu ona büyük ve hesaplanamaz derecede kıymetli bir hediye...

Bütün bu olanların bir sebebi var mı ki?

Kendin bilmeyen şair âlemi anlar mı ki?

Madem bir sancağımız ve bir iskelemiz var,

O zaman nasıl bir şey bu garip melankoli…

2015.01.17

İnanılması İmkansız

Boğulmanın zor olduğu sığ bir deniz dalgası

Elleriyle ovuşturup karanlık saçlarını

Lüle lüle o saçların dalgalıydı arkası

En az gerçek kadar ki sahteydi hatırası

Mutluluklar acaba denizlerde mi saklı

İnanılması imkansız ama söyleyen haklı

Rast gelinen hiçbir şey tutamaz anısını

Adın Geçer Korkarsın

Aman konuşma sonra seni dertli sanırlar

Belki laf arasında adın geçer korkarsın

Cehenneme çevrilir önce o tüm anılar

Devamında gülersin devamında ağlarsın

Eğer konuşacaksan şimdi konuşmalısın

Frenleme kendini yoksa sen de yanarsın

2015.03.08

Tarihe Zeval Olsun

Bir acayip haldesin de hele maksadın ne

İstemezsin anlamak ya canına kasdın ne

Taş misali şu kalbin derdin ne feryadın ne

Sona ermiş hayalin kimlerdensin adın ne

İnanma ahirine niyetin ne ahdın ne

Niye ağlarsın dostum neyi andın yâdın ne

Pek garip seni çözmek çözene helâl olsun

Lafın bitmesidir o artık sussun lâl olsun

Hem sen de zarar görme tarihe zevâl olsun

Ne ağırdır yaşamak soğusun zülâl olsun

2015.03.28

Seslendirme İçeren Şiirler:

1 2 3 4 5 6 7 8 9

Diğer Şiirler:

1 2 3 4 5 6 7 8 9